الخلافة لى و لاهل بيتى و لبنى هاشم خاصّة و انّها محرّمة عليك و على اهل بيتك سماعك و سماع اهل بيتك من النّبىّ الامّىّ الصّادق على اللّه . و با كوفه رفت . حاصل كه هر چه خبر مىداد از حالات ، جمله چنان مىبود بىتفاوت . و از آيات وى يكى آن است كه : چون كور ملعونى به اجازت معاويه ، بن عصاى بر ران امام حسن عليه السّلام زد و پاى مباركش خون‌آلوده شد ، در همهء جهان آبهاى درياها و جويها و كوزه‌ها حال خود بگرديده بود و سرخ شده در آن روز . و در ديار شام از نماز ديگر تا به وقت صبح بادى عظيم عظيم هائل مىجست كه گويند هيچ تختهء جامه در شام نمانده بود الّا كه خاك در ميان آن رفته بود . چون خون زهرآلود بازايستاد ، جهان ساكن شد . شاعر گويد : تعزّ فكم لك من اسوة * تسكّن عنك غليل الحزن بموت النّبى و فتك الوصىّ * و قتل الحسين و سمّ الحسن و هدم المنار و بيت الهدى * و خرق الكتاب و نبذ السّنن و غرض از اين آيات دلالت است به امامت و حقيقت ايشان و بطلان و زهوق غير ايشان . و از جمله معجزات انبيا كه به دست وى طاهر شد ، باقر العلم عليه السّلام گويد كه : جمعى پيش امام حسن عليه السّلام آمدند و التماس احياى موتى كردند و گفتند كه : پدر تو امير المؤمنين عليه السّلام هر وقتى عجيبه‌اى به ما نمودى . حسن عليه السّلام گفت : شما ايمان داريد ؟ جمله گفتند : بلى . امام حسن عليه السّلام مرده زنده گردانيد باذن اللّه . جمله گفتند : گواهى دهيم كه تو فرزند رسول و امير المؤمنين هستى . « 1 »

--> ( 1 ) - الثاقب / 305 .